Farmers aan 't woord

Peter Harry Mulder

Peter Harry Mulder

akkerbouwer
Muntendam

“Op weg naar natuurinclusief”, dat is hoe we ons akkerbouwbedrijf ook wel omschrijven. (Met 70 hectare zand en veen/klei zitten we op typische overgangsgrond.) Het is namelijk een ‘gewoon’ gangbaar bedrijf met het traditionele veenkoloniale bouwplan van zetmeelaardappels, granen en wat suikerbieten, maar sinds een jaar of tien zijn we stap voor stap dingen anders en dingen extra gaan doen.

Samen met partner Eline Ringelberg en burger/hobbyboer Mario Post richtten we in 2015 werkgroep Boerenbuitengebied op. Ondersteund door een flinke groep handen-uit-de-mouwenburgers die van hun buitengebied houden brengen we biodiversiteit terug in het kale ruilverkavelde landschap. Meer kansen voor veldleeuwerik en patrijs! Door prachtig ingerichte overhoekjes, struikaanplant en bermbeheer. Daarnaast zorgen akkerranden, wintervoedselveldjes en bloemenranden op de akkers voor een basis voor natuurlijke plaagbestrijding. Van deze simpele maatregelen zagen we al direct effect. Al zeven jaar geen luisbestrijding nodig gehad. Hier hoor je in de zomer de veldleeuwerik nog jubelen…

Maar naast akkernatuurliefhebber is Peter Harry ook akkerbouwer in hart en ziel. Zijn zorg voor de bodem en toenemende kennis over het bodemleven brachten hem ertoe om over te stappen op niet-kerende-bodembewerking, groenbemestermengsels winter over laten staan, nóg bewuster en restrictiever inzet van gewasbeschermingsmiddelen en kunstmest, gebruik van vaste mest, toediening van o.a. mycorrhiza en nu ook strokenteelt. De bodem voeden in plaats van de gewassen, streven naar robuuste gewassen. En dat leidt weer tot meer ruimte voor biodiversiteit op en rond de akkers.

Hij zal ook altijd benadrukken dat bij alle ontwikkelingen het financiële bedrijfsresultaat en regelgeving bepalend zullen blijven voor de (on)mogelijkheden die een boer heeft.

Waarom Caring Farmers?

Peter Harry: Toen ik hoorde over Caring Farmers hoefde ik niet lang na te denken: daar hoor ik bij. Het belang van zo’n netwerk is dat het zichtbaar maakt hoe veel boeren er eigenlijk zijn die zorg hebben voor hun omgeving en voor de toekomst. Ook hoop ik dat het bijdraagt aan meer uitwisseling en onderling begrip tussen verschillende groepen in de maatschappij. Dat is iets waar wij ons ook sterk voor maken. Boeren kunnen het niet alleen. Alle neuzen moeten dezelfde kant op. Ook die van gemeentes, waterschappen enzovoort.

Hoe nu verder?

Wij hebben ons de afgelopen tien jaar ingespannen op het bedrijf, in onze directe omgeving en we hebben behoorlijk intensief gelobbyd om de knellende positie van de boer in beeld te brengen. De komende tijd wil Eline door middel van bedrijfsbezoeken voor en bij boeren de ervaringskennis die er is beschikbaar te maken voor boeren. Het project heet -voorBoeren-. En Peter Harry richt zich – na alle externe inspanningen en aandacht – vooral op de verdere natuurinclusieve ontwikkeling van het eigen bedrijf.