Een uit de hand gelopen vader-dochter project. Zo zou je het kunnen noemen. Wouter Hasekamp begon ruim vijf jaar geleden met zijn bedrijf Bijenbaas na een gesprek met zijn destijds twaalfjarige dochter. “Waarom sterven alle bijen?” vroeg ze. Wouter had hier geen antwoord op en ging zich in het onderwerp verdiepen. Hij had nog een oud imkerboek Handboek der modernne Bijenteelt uit 1946 in de kast staan. Ooit gekocht maar nooit gebruikt. Nu wilde hij wel echt weten wat er mis ging en vooral hoe het beter kon. Wouter: “Ik was nooit van plan om imker te worden. Ik begon met twee bijenkasten in onze achtertuin. Maar als iemand zegt: het kan niet, dan zeg ik: het kan wel!” Inmiddels is hij één van de weinige professionele imkers in Nederland.

Wouter heeft nu 1200 bijenkasten staan door heel Nederland, vijf imkers in dienst en honing die in meer dan 400 delicatessen- en boerderijwinkels wordt verkocht. Bijenbaas levert honing aan groothandels zoals Udea en Biofresh in België. Wouter is niet bang om onbekende wegen in te slaan. Sinds de oorlog in Oekraïne is hij al meerdere malen afgereisd naar het honingland bij uitstek om daar imkers te helpen die alles zijn kwijtgeraakt. Door de verkoop van Oekraïense honing genaamd BFF (Bees Feed Families) in Nederland hebben imkers daar weer een afzetmarkt voor hun product.

Na een lange carrière in de corporate wereld was het voor Wouter een kleine stap om ook bedrijven te betrekken in zijn bijenmissie. Met zijn tweede bijenbedrijf ‘De Bijzaak’ plaatst hij bijenkasten op bedrijfsdaken, waar de honing vervolgens direct terug te vinden is in de bedrijfskantine.

Supermarkt ‘honing’ vs Bijenbaas honing
“Mensen hebben geen idee wat voor zooi ze kopen in de supermarkt. Het is spotgoedkoop.” Wouter vervolgt: “Als je het etiket van zo’n spuitfles bekijkt, zie je dat de honing vaak uit China komt. Daar is veel minder regelgeving en de honing is sterk bewerkt.” Deze ‘spuitfleshoning’ wordt gefilterd (zodat er geen stuifmeeldeeltjes meer in zitten) en verhit tot 70 graden. Alle gezonde eigenschappen die worden toegeschreven aan honing ontbreken aan dit bewerkte product. Wouter: “Stuifmeel geeft juist veel van de smaak. Daarom is de smaak van onze honing nooit hetzelfde.”
De honing wordt na afloop altijd getest op de aanwezigheid van gewasbeschermers. Trots meldt Wouter dat: “Van de 660 middelen waarop getest wordt, is er nog nooit iets gevonden in onze honing.” 

Teruggeven aan de natuur
Bijenbaas honing wordt in één en dezelfde provincie gemaakt en verkocht. Met de track & trace code die op iedere pot honing staat, kan de exacte locatie van de bijenkast worden achterhaald. En voor iedere verkochte pot honing wordt een vierkante meter natuurgebied verworven. Wouter: “Bosgrond was goedkoop. Soms zelfs maar 1 euro per vierkante meter.”  Wouter vindt het belangrijk om bij te dragen aan de Nederlandse biodiversiteit. “Je bent tenslotte onderdeel van iets groters.”

Waarom Caring Farmers?

Soms kom je nog eens iets boeiends tegen op social media. Wouter stuitte op een post van Caring Farmers en was meteen geïnteresseerd in het boerennetwerk. Wouter werkt tot op heden voornamelijk met fruittelers maar hij hoopt via Caring Farmers met nog meer boeren in contact te komen. Bij Caring Farmers hoopt hij boeren te vinden die het ook belangrijk vinden om: “nog meer toe te voegen aan de wereld dan weg te halen.”

De huidige imker-boeren relatie is vaak transactioneel stelt Wouter: “Boeren moeten vaak geld betalen aan semi-professionals die bijenvolken plaatsen op de boerderij. Dat is een transactionele relatie. Ik zorg voor bestuiving, jij geeft mij geld. Ik wil juist werken op basis van vertrouwen en een systeem waarin je elkaar helpt. Wij zetten de bijen gratis neer, en monitoren de gezondheid van het bijenvolk. De enige voorwaarde is dat de volkeren het hele jaar door kunnen gedijen. Op deze manier hebben boeren bestuiving en hoeven wij niet met de bijen te reizen. Zo kunnen we lokaal geproduceerde duurzame honing direct afzetten. ”